ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[My Secret Romance]
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
ตอนที่ 8 : คุณคือ แพดเดอเรลร่าของผม
ผู้หญิงคนนี้ แม้แต่วินาเดียวก็ปล่อยให้คลาดสายตาไปไม่ได้
เช็ดสิ
ดูเหมือนคุณจะชอบให้ไวน์หกใส่ มากกว่าจะดื่มมันนะ
ดีนะที่ไม่ใช้อุบัติเหตุร้ายแรง ไม่งั้นคงต้องโทรเรียก 911
พอได้แล้ว
สวยมาก
ผมหมายถึงชุดที่คุณใส่ แพงซะด้วย
ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องใช้คืนคุณด้วยใช่มั๊ยคะ
ต่อให้ไปกินข้าวอีก 10 มื้อ ก็ใช้ไม่หมดหรอก
ใครว่าฉันอยากจะใส่ชุดนี้ล่ะ
คุณต่างหากที่บอกให้ฉันใส่
ขอโทษค่ะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่พนักงานเราทำให้ชุดคุณเปื้อน
ขอโทษครับ
เรื่องแบบนี้
มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ได้ตั้งใจนี่น่า
- ไม่เป็นไรหรอก - ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
เรามาขอโทษคุณผู้หญิงคนนี้ต่างหากค่ะ
มาขอโทษเธอด้วยกันสิคะ
- ทำไมผมต้องทำด้วย - คุณเป็น ผอ.ของแทบ๊กกรุ๊ปไม่ใช่หรือคะ
ในเมื่อพนักงานของเราทำผิดพลาด คุณควรขอโทษด้ววยสิคะ
เร็วสิคะ
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
คุณฝึกพนักงานมาดีมากค่ะ
ต่างจากใครบางคนที่เอาแต่เรียกฉันว่า แม่วัวบ้า มากๆเลยค่ะ
แทนคำขอโทษจากเราค่ะ
ฉันก็มีส่วนผิดด้วย ไม่ต้องให้อะไรก็ได้ค่ะ
คืนนี้ขอให้คุณทั้งสองมีช่วงเวลาทีดีนะคะ
จะทำอะไรของคุณอีกล่ะ
ให้ผมถือดีกว่า เดี๋ยวคุณจะทำมันตกแตกอีก
เดี๋ยวนะคะ ผอ. นี่มันของฉันนะ
คนที่เกือบจะโดนรถเข็นชน และคนที่โดนไวน์หกใส่คือฉันนะคะ
ผอ.จะเอามันไปทำไมล่ะคะ
แต่คนที่ช่วยคุณไว้ไม่ให้โดนรถเข็นชนคือผม
เธอก็บอกเราไว้อย่างชัดเจน ว่าให้เรามีช่วงเวลาทีดี
ตอนที่เธอเอาไวน์ให้เรานี่น่า
ไวน์นี่ต้องเป็นของผมครึ่งหนึ่งสิ
ไม่อยากจะเชื่อ เนียนมากค่ะ
คุณกำลังจะบอกว่าเราต้องดื่มไวน์นี่ด้วยกันอีกไช่มั๊ย
จากความสัมพันธ์ของเรา ทำไมจะดื่มด้วยกันไม่ได้
ความสัมพันธ์อะไรของเรา กล้าพูดเนอะ
รีบคืนให้ฉันเถอะ
- ไม่ให้ - เอามาให้ฉันนะ
ถ้าจับได้ล่ะน่าดู
ไวน์นี่ แพงไหมเนี่ย
เกือบแล้ว
จับผมไม่ได้หรอก
ไออิกู
จริงเลย เร็วเอามาให้ฉันเลย
จับได้แล้ว
โดนจับซะแล้ว
คุณขึ้นไปรอชั้นบนก่อน เดี๋ยวผมจะเอาแก้วไวน์ตามขึ้นไป
สาวน้อย กลับบ้านดีๆ กันนะครับ
ผมจะปิดร้านกลับบ้านแล้วครับ
ฉันเอง
- ผมบอกคุณไปแล้วงัยว่าไม่ - ฉันแค่แวะมาดื่มเบียร์
ฉันแวะมาดื่ม ไม่ได้มาทำงาน
แค่แก้วเดียวนะ
แล้วนี่ อียูมี ยังไม่กลับบ้านเหรอ
- เธอไปทำงานแล้วค้างคืนน่ะ - ไปทำงานเหรอ กับใคร
- นักโภชนาการต้องไปทำงานนอกสถานที่ด้วยเหรอ - คงงั้นมั่ง
คุณปล่อยให้เธอไปได้งัย
คุณน่าจะห้ามเธอไว้สิ
ถึงจะไปทำงานก็เหอะ คุณทนให้ผู้หญิงของคุณไปค้างคืนกับผู้ชายอื่นได้งัย
- คุณนี่คิดเตลิดไปไกลเลยนะ - แล้วคุณมัวคิดอะไรอยู่ล่ะ
เรามาดื่มไวน์กันมั๊ย
คุณไม่รู้จัก ยูมี เธอไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
ฉันว่าคุณนั่นแหละที่ยังไม่รู้จักเธอ
ผู้หญิงนั้น มารยามากกว่าร้อยเล่มเกวียนซะอีก
คุณจะไปรู้อะไร มัวแต่มองเธอภายนอก
รู้มั๊ย ผู้หญิงที่ชอบทำตัวว่าใสซื่อ
จริงแล้วใช้ฟองน้ำ 2- 3 อัน ดันหน้าอกให้ใหญ่ขึ้น
บางครั้งยังใช้ทิชชูและถุงเท้ายัดเข้าไปอีก
แต่ของฉัน...
ไม่จำเป็นต้องใช้มัน
- คุณทำงานได้ดีมาก - ผอ.ก็เหมือนกันค่ะ
ทำให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ
บางครั้ง...
ไม่สิ ผมมักจะคิดถึงคุณบ่อยๆ
ตอนไหนที่ดื่มไวน์...
เมื่อไหร่ที่มาที่นี่...
ตอนที่ได้ตังทอนเหรียญ 500 วอน ผมมักจะกลับด้านดูทุกครั้ง
ผมนึกไม่ถึง
ไม่คิดว่าคุณจะหายไปแบบนั้น
- ผมคิดว่า... - ฉันคิดว่าคงไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว
ไม่สิ ต้องบอกว่า
ฉันไม่อยากเริ่มต้นด้วยความสัมพันธ์แบบนั้น
คุณไม่ชอบผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็...ใช่น่ะสิ
ทำไม ผมเป็นคนอย่างไร คุณถึงไม่ชอบผม
คุณนี่ ไม่รู้ตัวสักนิดเลยเหรอ
เรียกฉันว่า แม่วัวบ้า งี้
แล้วคุณยังเห็นสภาพทุเรศทุรังของฉันในห้องน้ำอีก
แล้วครั้งแรกของเราในคืนนั้นยังเป็นในรถอีก
แล้วอะไรอีก พูดต่ออีกสิ
ไม่ แค่นี้แหละ
อีกอย่าง ฉันมองว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะไม่ควรทำด้วย
คุณเสียใจกับเรื่องในคืนนั้นใช่มั๊ย
ค่ะ
ฉันคิดอย่างไรก็พูดมาอย่างนั้น
ชอบหรือไม่ชอบก็พูดมาเลย
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคนเราต้องทำเรื่องให้มันยากขึ้นด้วย
เขาว่ากันว่า การที่ทำตัวให้เรื่องมากไม่ใช่การเล่นตัวที่ดี
นิสัยแบบนี้ผมชอบนะ
นี่คุณกำลังสารภาพว่าชอบฉันเหรอ
- คุณเมาแล้วล่ะ - ใครว่า ฉันดื่มไปนิดเดียงเอง
ฉันมีความอดทนมากกว่าที่คุณเห็นนะ
- น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ - งั้นเหรอ
รู้มั๊ยฉันรู้สึกยังไง
ผู้ชายทุกคนที่มาชอบฉัน
กลับไม่ใช่คนที่ฉันชอบ
มันรู้สึกอ้างว้างมากเลยล่ะ
หมดซะแล้ว
เรื่องกล่องเครื่องประดับนั่น
มันไม่เกี่ยวกับคุณเลย
- ลืมมันไปซะ - คุณกำลังโมโหฉันเหรอคะ
เปล่า ไม่เลย
อะ...อะไร คุณคิดว่ามันมีความหมายอะไรกับผมงั้นเหรอ
- ไหนคุณบอกว่าคุณถึงฉันอยู่บ่อยๆ งัย - เมื่อไหร่ ใครว่าผมคิดถึงคุณ
ช่างเถอะ ฉันเข้าใจผิดคิดไปเอง
ช่างมัน ไปกันเถอะ
นั่งก่อน เดี๋ยวผมเอาน้ำให้
ฉันชอบพี่จินวุคมา 12 ปีแล้ว
ผู้ชายที่ฉันชอบมีพี่จินวุคคนเดียวเท่านั้น
ถึงจะมีผู้ชายคนอื่นมาชอบฉัน
ใจฉันก็มีแต่พี่จินวุค
แล้วบอกปัดผู้ชายคนอื่นไปหมด
ขี้ขลาดจัง
ใคร ฉันเหรอ
ที่คุณทำแบบนั้นไป มันเป็นแค่ข้อแก้ตัว
คนเราควรทำเพื่อสิ่งที่เราอยากทำสิ
ไม่ต้องทำเพื่อคนอื่น
และไม่ต้องนึกถึงใครด้วย
ทำมันไปเลย ทำเพื่อคนที่เราชอบ
คุณคิดว่าตัวเองทำได้ดีกว่าฉันเหรอ
แค่ชอบคุณยังไม่กล้าบอกเธอเลย
พูดตรงๆ เลยนะ
คุณนั่นแหละ ขี้ขลาดกว่าฉันอีก
ไม่ได้เรื่อง ไอ้อ่อน
ไปล่ะ
ไปนะ
บางครั้ง...
ไม่สิ ผมมักจะคิดถึงคุณบ่อยๆ
ตอนไหนที่ดื่มไวน์...เมื่อไหร่ที่มาที่นี่...
ตอนที่ตังทอนเหรียญ 500 วอน ผมมักจะกลับด้านดูทุกครั้ง
จากความสัมพันธ์ของเรา ทำไมจะไม่ได้
ความสัมพันธ์ของเราเหรอ มันเป็นแบบไหนกันล่ะ
ฉันเองยังไม่รู้ แล้วใครจะรู้ล่ะ
ช่างเหอะ ถ้าเอาให้เธอดูแล้วจะพูดยังไงกับเธอดีล่ะ
ขอบคุณมากครับ เราจะทำให้ดีทีสุด
คุณอ่านใจผมออก เพราะคุณรู้จุดอ่อนของผมอยู่ที่เรื่องกินใช่มั๊ย
เพราะนักโภชนการของคุณทำให้ผมเปลี่ยนใจทันที
คุณทำได้แล้วครับ
ทำให้ผมนึกถึง 3 ปีที่แล้ว คุณเดินทางมานี่ยังไงล่ะ
- ผมขึ้นรสบัสมาครับ - ไปเลย
- ห๊ะ - ไปสิ
เจอกันที่โซลครับ
รถเที่ยวต่อไปออกกี่โมงนะ
อีก 1 ชั่วโมงเจอกัน
- ทำไมเราต้องมาที่สระว่ายน้ำด้วยคะ - มาว่ายน้ำ
- ไม่เห็นมีใครมาว่ายน้ำเลย - ผมเหมาไว้แล้ว
ห๊ะ ทั้งสระเลยเหรอ
ก็พ่อผมเป็นเจ้าของรีสอร์ทนี้
แล้วผมก็เกลียดการว่ายน้ำกับคนแปลกหน้ามากที่สุด
อ๋อ
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น งั้นฉันไปสปานะคะ
ใครอนุญาตให้คุณไป
- คุณต้องเฝ้าผมอยู่ที่นี่ - ห๊ะ
ที่ผมให้คุณมาที่สระว่ายน้ำก็เพราะให้คุณมานั่งเฝ้าผมนะ
ทำไมฉันต้องมานั่งเฝ้าคุณว่ายน้ำด้วยล่ะ
ตอนว่ายน้ำเกิดขาผมเป็นตะคริวขึ้นมาล่ะ ไม่สิ
ถ้าจู่ๆ หัวใจผมหยุดเต้นหมดสติ ใครจะช่วยเหลือผมล่ะ
ให้คนอย่างฉัน มาดูแลความปลอดภัยให้คุณนี่นะ
บอกให้เลขาจาง มาทำแทนดีกว่ามั๊ย
ปิดตาทำไม
ใช่ว่าไม่เคยเห็นซะหน่อย
เรื่องคืนนั้นคุณยังเสียใจอยู่เหรอ
คุณจะฟื้นฝอยหาตะเข็บให้เสียบรรยากาศทำไม
เพราะผมยังข้องใจกับคำพูดของคุณ
แล้วคุณล่ะ เสียใจมั๊ย
ไม่เสียใจสักนิด
เพราะอย่างน้อยผมก็ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
ผมหวังว่าคุณจะไม่เสียใจกับเรื่องนี้
หรือคิดว่า มันเป็นความทรงจำที่น่าอับอาย
ผมจะขึ้นแล้ว ช่วยจับมือดึงผมขึ้นหน่อยได้มั๊ย
ทำอะไรไม่คิดก่อน
เกิดพลาดขึ้นมา ฉันว่ายน้ำไม่เป็นนะ
ไออิกู คุณไม่สะอึกแล้วเหรอ
ฉันไปดีกว่า
คุณจะไปไหน
เลิกเล่นได้แล้ว
เกิดขาผมเป็นตะคริวขึ้นมาล่ะ
ถ้าจู่ๆ หัวใจผมหยุดเต้นหมดสติ ใครจะช่วยเหลือผมล่ะ
ทำไงดีล่ะ ช่วยด้วยค่ะ
ผอ.คะ ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ
เร็วเข้า
เร็ว เอาขึ้นไป
- ดูชีพจรก่อน - ครับ
ผอ.คะ
- ออกไป - ห๊ะ
ฉันบอกให้อไปไง ไปซะ ไป
ฟื้นสิคะ อย่าตายนะ
พวกคุณจะไปไหน
- อย่าไป - ไปเลย
- เรามีหน้าที่ช่วยคนตกน้ำไว้เท่านั้นครับ - ผอ. คะ
ตื่นค่ะ ฟื้นสิคะ ผอ.
เรื่องคืนนั้นฉันไม่เสียใจเลย ที่จริงมันเป็นคืนที่พิเศษมากสำหรับฉัน
ฉันดีใจ...ฉันดีใจมากที่คืนนั้นเป็นคุณ
แล้วฉันก็เห็นฟองน้ำดันนมในกล่องเครื่องประดับนั่นแล้วด้วย
ผอ.คะ
คุ...คุณเห็นแล้วเหรอ
อีตาบ้า ทำฉันตกใจแทบตาย
ผมแค่ล้อเล่นเฉยๆ เองนะ คุณเห็นมันแล้วจริงๆ เหรอ
คืนนั้นฉันเห็นมัน เพราะฉันไปหลบในตู้เสื้อผ้า
ถึงฉันจะไม่รู้ว่า ทำไมมันไปอยู่ตรงนั้นก็เถอะ
อย่างว่าล่ะ คนเรามีสิ่งที่ชอบเฉพาะเป็นของตัวเอง
- ฉันเองก็มีเหมือนกัน - ครับ
แล้วนี่คุณเอามันมาด้วยทำไม
ในเมื่อมันเจอเจ้าของมันแล้ว ผมต้องคืนมันให้คุณสิ
- โรคจิตนะเนี่ย - เฮ้ จริงๆ เลย
โรคจิตอะไรกัน
มันเป็นสิ่งเดียวที่คุณทิ้งไว้ให้ผมดูต่างหน้า
ไม่ใช่รองเท้า ดันเป็นฟองน้ำ เป็น แพดเดอเรลร่า ไปได้งัย
- แพดเดอเรลร่า เหรอคะ - คุณนั่นแหละ แพดเดอเรลล่า
เพราะมันนี่แหละ ทำให้ผมต้องเจออะไรมากมายจนถึงเดี๋ยวนี้
เฮ่อ
แต่ผมก็เข้าใจนะ ที่คุณคิดว่าผมเป็นโรคจิต
ก็ไม่รู้ว่า ทำไมผมถึงต้องเก็บมันไว้ด้วย
แต่ถ้า...
ผมไม่ได้เก็บมันไว้
ผมก็ไม่มีอะไร ที่ทำให้ผมนึกถึงความทรงจำของเราตอนนั้นนะ
ขอบคุณค่ะ
ที่เก็บมันไว้อย่างดี
จริงๆ ถ้าคุณอยากขอบคุณผม
จะทำแบบตะกี้อีกก็ได้นะ
ถ้าคุณอยากขอบคุณผมจริงๆ ผมว่าคุณต้องทำอีกครั้งนะ
ดีจริง วันนี้คุณไม่สะอึก
นอนหลับฝันดีนะคะ
อืม
เดี๋ยว
ผมยังมีข้อสงสัยอีกนิดหนึ่ง
เกี่ยวกับอักษรย่อ
ทำไมเป็น M.H. ไม่ใช่ Y.M.
ผมหาแล้ว มันไม่ใช่ชื่อยี่ห้อสินค้าอีกด้วย
เอ่อ คุณไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ค่ะ
คุณไม่รู้สึกหิวบ้างเหรอ
กลับห้องดีๆ นะคะ
กินรามยอนกันมั๊ย
เฮ่อ ใจร้ายชะมัด
นอนหลับฝันดีนะ
เรื่องคืนนั้น ผมไม่เสียใจสักนิด
เพราะอย่างน้อยผมก็ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
ทำงัยดีล่ะเรา
จะมีอะไร ทำตามที่หัวใจตัวเองต้องการสิ
วัดใจกันไปเลย ดูสิว่าจะไปกันได้ไกลแค่ไหน
เขาไปกับนักโภชนาการ ไม่ใช่ ฮเยริ งั้นเรอะ
ท่านจะให้เรียก ผอ.ชา มาคุยด้วยเลยไหมครับ
ไม่ต้อง
ถ้าเรียกเขามาต่อว่าทันที ไม่รู้เขาจะแสดงอาการอย่างไร
จับตาดูผู้หญิงคนนั้นให้ดี
ไปสืบมาเลยว่าลูกเต้าเหล่าใคร มีประวัติด่างพร่อยหรือไม่
- มาแต่เช้านะ - อืม ฉันต้องเขียนงานด้วยล่ะ
โอ้ว หนังสือเล่มใหม่ใกล้คลอดแล้วสิ
ดูเธอสดชื่นนะหลังจากไปทำงานมากับใครบางคน
โอ๊ะ อ่อ
ปกติต้องนอนเบียดกันสามคน
พอได้นอนคนเดียวเลยหลับสบายน่ะ
คนเดียวเหรอ
ทำไมโล่งใจกับเรื่องที่มโนไว้ด้วยนะ
เรื่องอะไร
ตอนเธอไม่อยู่ จูฮเยริ มาที่ร้านน่ะสิ
จูฮเยริ เหรอ มาทำไมมาชวนให้นายไปออกรายการอีกเหรอ
ไม่แค่แวะมาดื่ม ดูเธอน่าสงสารดีนะ
อ้อ งั้นเหรอ
ไปทำงานกับนายสามมื้อต่อวันมาเป็นไงบ้าง
ฉันสายแล้ว
นายจะไปซื้อของจัดวันเกิดดงกูกับฉันมั๊ย
ไปสิ งั้นเธอเลิกงานแล้วฉันไปรับนะ
- ได้ แล้วเจอกันนะ - อืม ไปเถอะ
คิดอะไรงี่เง่าไปได้
[สามมื้องี่เง่า]
[ผอ.ชา]
อย่าลืมกินข้าวเที่ยงนะคะ
ครับ
ผมไม่น่าให้คุณหยุดทำอาหารให้กิน
ผมเลยหมดโอกาสที่จะเจอหน้าคุณตอนเวลาทำงาน
ฉันก็รู้สึกเหงาไปนิดหนึ่งค่ะ
ตรงๆ เลยนะ
ผอ.ครับ ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าคุณยิ้มแบบนี้ก็เป็นด้วย
ยิ้มแบบไหนล่ะ
เลิกงานแล้วไปกินมื้อเย็นกันนะ
คืนนี้ไม่ได้ค่ะ วันนี้วันเกิดน้องหมาของฉัน
หมาเหรอ
นี่เธอกล้าปฏิเสธฉันเพราะหมานี่นะ
เขาคงไม่หงอยนะที่ฉันไปกินข้าวเย็นด้วยไม่ได้
ยูมี
วันนี้งานเยอะสินะ
ขึ้นเลย
- พร้อมแล้ว - ไปล่ะนะ
ไปกันเลย
จริงเลย จะเชื่อใจได้มั๊ยกับผู้หญิงคนนี้
- ดูอะไรอยู่ - ดงกู ชอบอันนี้นะ
ไม่ใช่ เขาชอบอะไรเธอยังไม่รู้เลย
ต้องอันนี้สิ
ดงกู ชอบอันนี้มากกว่า
- เขากินแต่อันนี้นะ - อันนี้เขาก็ชอบ
มีอย่างอื่นที่ต้องซื้ออีกมัย
โอ๊ะ เอาอันนี้ด้วยฉันชอบกิน
ยูมี
- นี่ - หลอกง่ายจัง
- ซื้ออันนี้ไปด้วยสิ - อันนี้เหรอ งั้นซื้อให้ฉันอีกอันนะ
ไม่
ไปซื้อกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ดงกู เป็นผู้ชายนยังงัยต้องมีสูทใส่เป็นของตัวเองสิครับ
ฮยอนแทของเรา ช่างมีรสนิยมซะเหลือเกิน
ต้องขอบใจ ยูมี ด้วยที่จัดงานวันเกิดให้ ดงกู
เราพี่น้องผิดเองแหละที่มีแม่ แม้แต่หุงข้าวยังไม่เป็นเลย
เป่าเทียนแล้วกินกันเถอะ หนูหิวแล้ว
- จุดเทียนสิ - ได้
แฮปพี่เบริ์ธเดย์ทูยู แฮปพี่เบริ์ธเดย์ทูยู
แฮปพี่เบริ์ธเดย์ทูดงกู แฮปพี่เบริ์ธเดย์ทูยู
1 2 3 เป่าเลย
- ว้าว - ว้าว
- เปิดไฟนะครับ - อืม
เก่งมากจ้า
ร้านปิดแล้วค่ะ
- ผอ. หรือคะ - คุณคือ ผอ.หรือคะ
- ยูมี เชิญแขกมางานนี้ด้วยเหรอ - ไม่ค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมมาเอง เพราะได้ยินว่าจะมีการจัดงานวันเกิดครับ
แล้วทำไมต้องเอาอาหารหมาด้วยคะ
สงสัยเราต้องหาหมามาเลี้ยงแล้วสิ
แล้วเด็กคนนี้คือใครหรือครับ
เขาคือความภาคภูมิใจและเกียรติยศของเรา
- ดงกูของเราก็คือ... - แม่คะ
- ดงกู ได้เวลานอนแล้วค่ะ - อะไรกันงานเพิ่งเริ่มเอง
วันนี้วันเกิดเขางั้นหนูให้ดูการ์ตูนไดโนสแลมเต็มที่เลย
- ขึ้นไปกินเค้กกันข้างบนดีกว่า - ทำไมล่ะ
เร็วสิคะ
ไม่ขึ้นข้างบนได้มั๊ย แม่ยังอยากอยู่ต่ออีกอะ
- เร็วสิคะ - ก็ได้
โอโม๊ะ กล้ามไหล่แน่นจัง
ฮยอนแท ฉันคิดว่าเธอมีคู่แข่งแล้วล่ะ
- รีบขึ้นมาเลย - ยัยลูกคนนี้
เฮ่อ จริงๆ เลย
หนูไม่อยากอธิบายความสัมพันธ์อันซับซ้อนของครอบครัวเราให้เจ้านายฟัง
เจ้านายเหรอ เขาน่าจะเป็นแฟนแกมากกว่านะ
เข้าไปเลย
ผมหวังว่าคุณคงไม่เข้าไปห้องผู้หญิงที่อาศัยอยู่ตัวคนเดียวหรอกนะ
บางครั้งก็ต้องเข้าไป เพราะมีสาเหตุ
แล้วร้านนี้ทำกิจการขายอะไรนะ
ขายเหล้าหรือขายหนังสือล่ะ
มันดูกำกวมอยู่นะ
คงเหมือนเจ้าของร้านนั่นแหละ
ผมทำงาน และใช้ชีวิตอย่างพอเพียง
ผมไม่ได้ปัญญาอ่อนถึงขั้นบ้าทำงาน จนลืมกินข้าวแล้วเป็นโรคขาดสารอาหาร
ว้าว
มาดื่มกันหน่อยมั๊ยคะ
- อีกแก้วมั๊ย - ได้เลย
แน่ใจว่าไหวนะ
ไม่ ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน
- อะไรกันเนี่ย - เฮ้ย
ไอ้สามมื้องี่เง่า ฉันจะกลับพร้อมไอ้เวรสามมื้อนั้นโว้ย
ไอ้งี่เง่าสามมื้อ...
เฮ่อ
ผอ.คะ
ผอ. คะ
ถ้าโทรเรียกคนขับรถให้ คุณจะกลับบ้านเองได้มั๊ย
ฉันจะโทรเรียกคนขับรถให้ คุณกลับบ้านเองได้ใช่มั๊ย
ไม่เอา ผมไม่กลับ
ผมไม่กลับ
ว่าอะไรนะ
ผมไม่อยากกลับบ้าน
ผมไม่อยากนอนคนเดียว
ไม่อยากกินข้าวคนเดียวด้วย
คุณอย่าเอามือมาจับตัวผมได้มั๊ย
ก็ได้ ไม่กลับก็ได้
งั้นก็นอนในร้านนี้ได้มั๊ยคะ
คุณน่าจะพูดแบบนี้ตั้งแรก
เฮ้ย
- วันหยุดแบบนี้จะออกไหนอีก - หนูลืมไปว่าวันนี้ต้องไปอบรมเรื่องงาน
พีดีอี พอจะมีเวลาว่างมั๊ย ฉันมีเรื่องจะปรึกษา
ผมพอมีเวลาว่าหลังอาหารเที่ยง คุณแวะมาคุยที่สถานีได้เลย
ช่วยบอกให้ ผอ.ชา กินข้าวก่อนกลับบ้านด้วยนะคะ
- แล้วแม่ไม่ต้องพูดสาธยายอะไรอีกนะ - รู้แล้วย่ะ คุณลูกสาว
ซุปล่ะ
[วันนี้ร้านปิด : เมื่อคืนเจ้าของร้านเมามาก]
โอ้ย เจ็บอะ
เฮ้ย ไอ้หนูมาทำอะไรตรงนี้
ตื่นแล้วเหรอ โอ๊โม๊ะ
ตื่นมาพร้อมกับทรงผมสุดแสนจะน่ารัก
อะไร หมายความว่าไงครับ
โอ้ย เจ็บ
ยูมี ทำอาหารเช้าไว้ให้คุณด้วยนะ ขึ้นไปทานสิ
แล้วนี่...
อุ๊ยตาย
โอ้ว เป็นอย่างนี้ได้งัย
เห่อ จำไม่ได้หรือคะ
ครับ จำไม่ได้
เชื่อเลย
อีกมั๊ย
มาเลย
- อีกมั๊ย - ได้เลยจัดมา
นายเป็นใครกันแน่ คงไม่ใช่แค่เพื่อนกันหรอกนะ
ไม่รู้เหมือนกัน
ว่ากันว่าความสัมพันธ์ของมนุษย์มักจะลึกลับซับซ้อน
แล้วนายอย่าทำอะไรเกินเลย ความเป็นเจ้านายกับ ยูมี ในที่ทำงานล่ะ
นายคงไม่รู้ว่าฉันกับ อียูมี มีอะไรมากกว่าการเป็นเจ้านายกับลูกน้อง
นายน่ะอย่ามาแอ๊ว ยูมี อีกนะเว้ย
แล้วนายทำไมไม่พูดมาตรงๆ เลยวะ พูดจากำกวมอยู่ได้
ฉันขอบอกนายว่าให้เลิกใช้อำนาจ ของเจ้านายคุกคามรังแก ยูมี ซะ
ฉันว่านายเลิกพร่ามได้แล้ว
มีอะไร ทำไม ถ้าไม่หยุด แกจะทำอะไร
ไอ้นี่ วอนซะแล้ว
ลุกขึ้นมาสิวะ
- สองคนนี่จะทำอะไรกัน - หลบไปเลย
นึกว่ากลัวเหรอ ไอ้ป๊อด ลุกขึ้นมาเลย
เวลาเมาเขามักจะปากเสียค่ะ
ฉันว่าผอ. กลับบ้านเถอะค่ะ ฉันจะโทรเรียกคนขับรถให้
ไอ้นี่ ทำเป็นลับๆล่อๆ
มันไม่ได้คิดแค่เพื่อน มันแอบคิดมากกว่านั้น
แกมันไอ้คน ปากอย่างใจอย่าง ลุกขึ้นมาสิวะ
พูดอะไร ไม่เข้าใจเลย
หงุดหงิดโว้ย กับไอ้เวรนี่
ผมหึงนะ
ผมไม่ชอบเวลาที่คุณอยู่กับผู้ชายคนอื่น
คุณสะอึกอีกแล้ว
น่ารัก น่ารักที่สุดเลย
ผอ. คะ
ผมจำได้แล้วครับ ขอโทษครับที่ผมก่อความวุ่นวาย
ฉันไม่ถือสาค่ะ แต่ว่า...
วันนี้ฉันมีนัดสำคัญด้วยสิ
ครับ งั้นผมจะกลับเลยละกัน
แล้วไม่มีใครดูแลเด็กน้องดงกูนี้ด้วยสิ
อ๋อ เหรอครับ
ฝากคุณช่วยดูแลเขาสัก 2 - 3 ชั่วโมงจะได้มั๊ย
ห๊ะ ทำไมต้องเป็นผมด้วย
ฉันว่า...
ถ้าคุณอยากให้ ยูมี ประทับใจในตัวคุณ
คุณควรจะดูแลเขาให้ดีๆ หน่อยนะ
ฝากดูแลเขาด้วยนะ บ๊ายบายนะจ๊ะ ดงกู
เดี๋ยวก่อนครับ อย่าเพิ่งบอกลากันสิ
ดื่มขวดนี้แก้อาการเมาค้างก่อนนะคะ
อีกอันจะเคี้ยวมันก่อนหรือจะกลืนลงไปเลยก็ได้
จะกินแบบไหนเชิญตามสบายค่ะ
มองหาอะไร ไอ้หนู
เจ้าของร้านนี้ขึ้นมาห้องนี้บ่อยมั๊ย
จะถามเด็กไปทำไมเนี่ย
ย่าส์ อียูมี
นี่คุณสะสมเก็บหนังเก่าไว้ด้วยเหรอ
ใช่ย่อยนะเนี่ย
[มันจะระเบิด]
นี่ไอ้หนู จะไม่คืนโทรศัพท์ให้ฉันใช่มั๊ย
วัยอย่างนายต้องออกไปวิ่งเล่นสิถึงจะดี
ไม่เหมาะหรอกที่จะมานั่งเล่นโทรศัพท์นี่
มามะ ลุกขึ้นก่อน
วางมันไว้ก่อน
เราออกไปวิ่งเล่นข้างนอกกันดีกว่า
อีกรอบมั๊ย
ขึ้นไปเลย
แม่ๆ หายไปไหนกันหมดเนี่ย ขึ้นไปเลย
- ผู้หญิงคนนั้นอาศัยอยู่แถวนี้เหรอ - ครับ
เธอเช่าชั้นสองของร้านอาหารไว้ครับ
มาตรฐานเรื่องผู้หญิงของเขาเนี่ย ประเมินค่าได้ต่ำมาก
ฉันต้องจัดการก่อนที่เขาจะถลำลึกไปมากกว่านี้
โอ๊ะ หยุดรถก่อน
ไอ้ลูกคนนี้มันมาทำอะไรแถวนี้
เด็กที่มันอุ้มเป็นใคร
ไอ้ลูกคนนี้
[บทส่งท้าย : ได้เวลาเอาคืน]
คุณทำได้แล้ว
ทำให้นึกถึง 3 ปีก่อนที่มาที่นี่ แล้วคุณมายังไง
ผมขึ้นรสบัสมาครับ
งั้นก็ไปเลย
- ห๊ะ - นั่งกลับไปโซลเลย
ให้ผมกลับเลยเหรอ
เจอกันที่โซลนะครับ
[บทส่งท้าย : เอกลักษณ์การนอนของ ผอ.จอมมากเรื่อง]
[ ดื่มเยอะจนอึดอัด กางเกงที่ใส่ก็อึดอัดไปด้วย ]
[ไม่รู้สึกตัว แค่ดิ้นไปดิ้นมา]
[นี่คือวิธีการนอนของ ผอ.บริษัทขายกางเกงในชาย]
[ บทส่งท้าย : เมื่อมีความรักอะไรก็ดีทั้งนั้น ]
คุณเป็นห่วงผมมากเลยเหรอ
[จูบแล้วก็จูบอีก เขาคิดว่าตัวเองคือตัวพ่อของการจูบ]
อย่าทำอีกนะ
[ดื่มด่ำ หวานซึ้ง ออกหน้าออกตา มันคือสิ่งที่เรียกว่าความรัก]
[งานนี้ผมเหมาะทั้งสระเลยนะ ผมรอมา 3 ปีแล้ว เพื่อวันนี้เราจะได้อยู่ด้วยกัน]
ฉันไปดีกว่า
งั้นผมจะตายอีกนะ แกล้งตายอีกรอบท่าจะดี
มานี่เลย เลิกเล่นได้แล้ว
[My Secret Romance]
โอ๊ะโม๊ ดงกู หน้าเหมือนพ่อนะ
- เขาเป็นใคร - เอ่อคือว่า...
เธอคงรู้นะว่าฉันมานี่ทำไม
ช่วยบอกผมทีว่า3 ปีก่อนเกิดอะไรขึ้นกับคุณบ้าง
ทั้งชีวิตฉันเพิ่งมีอะไรกับคุณเป็นคนแรก
ผมคิดว่าตัวเองไม่เหมาะที่จะมีครอบครัว
แต่ถ้าเพราะ2 คนนี้ บางทีผมอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
เธอคิดว่าไม่เป็นไรแน่นะ เขาไม่ใช่คนธรรมดาเหมือนเรา
ฉันจะทำตามที่หัวใจฉันต้องการ